-

Specialismen 01 Specialismen 02 Specialismen 04 Specialismen 03

KiNDEREN

We raden iedereen aan om kinderen vanaf hun tweede jaar mee te nemen naar de tandarts. We adviseren dan om het gebit van uw kind ieder half jaar te laten controleren. We doen ons best om uw kind een vertrouwde omgeving te bieden en om het zo prettig mogelijk te behandelen.

Kinderen zijn vaak bang voor de tandarts. We geven u graag een paar tips om uw kind zo goed mogelijk voor te bereiden op een behandeling.

  • Vertel vooral eerlijk in uw eigen woorden wat er gaat gebeuren en laat weg wat er (nog) niet gebeurt.
  • Gebruik vooral geen toevoegingen als: het doet GEEN pijn of het is NIET eng.
  • Bepaal zelf het tijdstip wanneer u het tandartsbezoek aankondigt.
  • Kunt u een vraag van uw kind niet goed beantwoorden? Stel dan voor om het samen aan de assistent of tandarts te vragen.
  • Wilt u uw kind belonen? Dat werkt het beste als u het na de behandeling doet. Beloftes die u al voor de behandeling maakt, stellen uw kind niet gerust. Het verwacht dan wellicht dat de behandeling iets ergs is.
  • Als uw kind erg bang is, dan moet u vooral niet teveel doen om die angst weg te halen. Angst bij kinderen heeft allerlei oorzaken. Ze zijn vooral gebaat bij rust en een overzichtelijke behandeling die u niet nodeloos uitstelt. Uitstel is maar een tijdelijke oplossing.
  • Beloof niets wat u, de assistent of tandarts niet kan waarmaken. Bange of zenuwachtige kinderen proberen allerhande toezeggingen los te krijgen. “Krijg ik geen prik?” “Gaat hij niets doen?” Dat zijn beloftes die u niet kunt doen.
  • Een eenduidig verhaal is belangrijk. Maak uw kind niet in de war door verschillende dingen te zeggen. Dat maakt de zenuwen alleen nog maar erger.

Zodra de behandeling is afgelopen, kunt u drie dingen doen: prijzen, steunen en belonen. Een afgeronde behandeling is altijd een prestatie van uw kind. Ook als u denkt dat het niet zo goed ging. Het is belangrijk dat u uw kind prijst, knuffelt en troost (na het trekken van een kies, bijvoorbeeld). Probeer het troosten zo kort mogelijk te houden en iets leuks te gaan doen.  Samen huilen over hoe erg het was en beloven dat u er persoonlijk op toe zal zien dat dit nooit meer gebeurt, helpt uw kind niets.